Պատանեկան իդիոպաթիկ հոդաբորբը միջին հաշվով 40% դեպքերում չափահաս տարիքում շարունակում է խորանալ՝ ձևից կախված (սակավահոդային, բազմահոդային, սպոնդիլոարթրոպաթիա) տարբերություններով: Հույժ կարևոր է կապ ապահովել մանկաբուժական հսկողության և մեծահասակների հսկողության միջև՝ ձգտելով կասկածի տակ չդնել մանկաբուժական ախտորոշումը: Խնդիրն այնպիսի բուժական ռազմավարությամբ առաջնորդվելն է, որը նպատակաուղղված կլինի բորբոքման խորացման բացակայության ապահովմանը, կյանքի բավարար որակին և բարդությունների բացակայությանը կամ դրանց նվազագույն մակարդակին: Այդ կերպ ձևավորված կոհորտաները հնարավորություն կտան հավաքելու տեղեկատվական տվյալներ երկարաժամկետ առումով ի հայտ եկող հետևանքների և ուղեկցող հիվանդությունների զարգացման վտանգի վերաբերյալ:
Les arthrites juvéniles idiopathiques restent évolutives à l’âge adulte dans 40 % des cas en moyenne, avec des différences selon les formes (oligoarticulaire, polyarticulaire, spondylarthropathie). Il est fondamental d’assurer un lien entre le suivi pédiatrique et celui à l’âge adulte, conduisant à ne pas remettre en cause le diagnostic pédiatrique. L’enjeu est de poursuivre une stratégie thérapeutique visant à maintenir une absence d’évolutivité inflammatoire, une qualité de vie satisfaisante et une absence ou un minimum de séquelles. Les cohortes ainsi constituées permettront le recueil de données informatives pour le devenir à long terme et le risque de survenue de comorbidités.
On average, 40% of juvenile idopathic arthritis remain active in adulthood, with differences according to the type (oligoarticular, polyarticular, enthesitis related arthiritis). It is essential to ensure a link between pediatric and adult follow-up so, to maintain the pediatric diagnosis. The aim is to pursue a therapeutic strategy aimed at maintaining an absence of inflammatory progression, a satisfactory quality of life and to have minimal or no sequelae. The cohorts thus constituted will allow the collection of informative data for the long-term future and the risk of occurrence of comorbidities.